آشنایی کامل با نیلینگ (میخکوبی)

آشنایی کامل با نیلینگ (میخکوبی)

نیلینگ چیست

نیلینگ چیست نیلینگ یا میخکوبی یکی از روش هایی است که می توان به عنوان سازه نگهبان برای جلوگیری از ریزش دیوار گود استفاده کرد. همانطور که می دانید روش های مختلفی برای مهار و نگه داشتن دیوار گود وجود دارد که از آن جمله می توان به مهار، شمع بندی، حفاظ، سازه نگهبان خرپایی و … اشاره کرد . که در این مقاله به بررسی و آشنایی کامل با نیلینگ (میخکوبی) شامل معرفی نیلینگ، مراحل اجرای آن و مزایا و معایب آهن خواهید پرداخت پس تا آخر این مقاله را با دقت بخوانید.

نیلینگ چیست

تاریخچه سازه نگهبان نیلینگ

تاریخچه سازه نگهبان نیلینگ در دهه ۶۰ میلادی بود که مهندس های استرالیایی برای اولین بار از روش نیلینگ برای پایدار سازی جداره های تونل ها استفاده کردند.

روش کلی میخکوبی به این صورت است که ابتدا دیوارها تنظیم شده و در مرحله بعد توری های توری با میخ به فاصله حدود ۵۰ سانتی متر به دیوار توخالی متصل می شوند و در مرحله بعد روی این شبکه توری. شاتکریت یا همان بتن پاشی انجام دهید.

ضخامت این شاتکریت باید چیزی در حدود ۱۰ تا ۲۰ سانتی متر باشد. این تمام نکته بود و در ادامه این مقاله بیشتر در مورد روش اجرای سازه نیلینگ گارد صحبت خواهم کرد.

معرفی کلی نیلینگ

نام دیگر نیلینگ روش دوخت به پشت می باشد، این روش شباهت زیادی با روش مهارسازی (انکراژ) دارد. از سه دهه ی پیش از عملیات نیلینگ استفاده می شده است. حال ما به معرفی کلی نیلینگ می پردازیم.

در این روش حفاری را مرحله به مرحله و از بالا به پایین انجام می دهیم. در هر مرحله به کمک ماشین های حفاری مخصوص، چاه های افقی و شیب دار را در بدنه دیوار گود حفر می کنیم، سپس کابل های پیش تنیده را در داخل این چاه ها قرار می دهیم و با تزریق بتن در انتهای چاه، این کابل ها می شوند. کاملاً در خاک مهار می شود. ما انجام می دهیم. سپس به کمک جک های مخصوص کابل ها را می کشیم و سر بیرون زده کابل را روی سطح دیوار توخالی محکم می کنیم. سپس به چاه های مذکور بتن تزریق می کنیم. پس از سفت شدن بتن و بدست آوردن مقاومت کافی، کابل ها را از جک رها می کنیم. این امر باعث می شود که نیروی پیش تنیدگی در کابل خاک را متراکم کند و در نتیجه خاک فشرده تر شده و رانش حاصله کاهش می یابد. خاک در دیوار توخالی به خاک های داخل بدنه دیوار منتقل می شود و خاک بدنه انتهایی به عنوان سازه نگهبان عمل می کند و در برابر رانش خاک بدنه مجاور دیوار مقاومت می کند. عمق گودبرداری در هر مرحله به نوع خاک و فاصله چاه ها بستگی دارد و معمولاً حدود ۲ تا ۳ متر است. برای جلوگیری از فرسایش سطحی خاک و همچنین ایجاد سطح مناسب برای ساخت و ساز، یک توری مشبک نازک روی آن اعمال می شود.

مزایا و معایب نیلینگ

مزایای نیلینگ

مزایای نیلینگ عباتند از:

  • در مقایسه با روش انکراژ به تجهیزات کمتری نیاز داد.
  • در مقایسه با انکراژ محدوده ی کمتری از خاک مسلح می شود.
  • روش نیلینگ هزینه ی کمتری نسبت به روش انکراژ و دیوار های وزنی بتنی دارد.
  • در بین روش های اجرای سازه نگهبان، روش نیلینگ در عبور و مرور و حمل و نقل وسایل و … کمتر اختلال ایجاد می کند.
  • اجرای سازه نگهبان به روش نیلینگ در مقایسه با روش انکراژ به مصالح کمتری نیاز دارد، همچنین سرعت اجرای بالاتری نیز دارند.
  • در مواقعی که حفاری نیل با موانعی مثل تاسیسات شهری و … برخورد می کند، خطرات کمتری را نسبت به روش انکراژ دارد و در این مواقع می توان با تغییر شیب، محل حفاری چاهک ها را به آسانی تغییر داد.
  • با توجه به سازه نگهبان خرپایی که در پایین گود فضای زیادی را اشغال می کند، قسمت انتهایی سازه ی نگهبان اجرا شده به روش نیلینگ برای اجرای انواع عملیات اجرایی بدون اشغال فضا در دسترس می باشد.

معایب نیلینگ

معایب نیلینگ عبارتند از:

  • اجرای سازه نگهبان با روش نیلینگ نیاز به متخصص های مجرب و کار آزموده دارد.
  • در مکان هایی که جریان زیادی از آب وجود داشته باشد، روش نیلینگ مناسب نخواهد بود.
  • در صورت وجود موانعی مانند تاسیسات شهری ممکن است که محدودیت هایی برای طول، شیب و محل حفاری نیل ها به وجود آید.
  • در صورتی که نیلینگ دائمی باشد (مثلا در جاهایی که بخواهند به عنوان زیر زمین از آنجا بهره برداری شود) نیاز به بررسی دائمی در جاهایی که نیل ها وجود دارند، می باشد.
  • با توجه به اینکه در روش نیلینگ از خود خاک برای پایدارسازی کمک میگیریم، انواع خاک هایی که برای اجرای روش نیلینگ مناسب نیستند عبارت اند از؛
  • خاک های آلی
  • سنگ های هوازده
  • لای سنگ (Loess)
  • خاک با خوردندگی زیاد
  • خاک هایی که بسیار نرم هستند
  • خاک های خشک و بدون چسبندگی
  • خاک هایی با سطح آب زیر زمینی بالا
  • خاک هایی که سنگ های با اندازه بالای ۳ اینچ (تقریبا ۷.۶۲ سانتی متر) دارند

مراحل اجرای نیلینگ

حال که با اجرای نیلینگ به صورت کامل اشنا شدیم می توانیم به سراغ مراحل اجرای نیلینگ برویم.

  • حفاری و گودبرداری
  • حفاری چاهک ها با دستگاه مخصوص
  • جای گذاری میلگرد و تزریق دوغاب
  • اجرای روکش موقت
  • اجرای لیفت های بعدی تا تراز نهایی (تکرار به همین صورت)
  • اجرای روکش دائم و تکمیل سیستم زهکشی

نکات مهم اجرایی برای اجرای سازه نگهبان نیلینگ

از سری نکات مهم اجرایی برای اجرای سازه نگهبان نیلینگ که باید با آن ها اشنایی کامل داشته باشید شامل موارد زیر می شود.

برای وصله میلگردها در طول های بیشتر از ۱۲ متر فقط مجاز به استفاده از روش آهنگری و کوپلر هستیم.

قبل از انجام میخکوبی حتما از صاحبان مجاور در دفتر اسناد رسمی رضایت بگیرید تا از عواقب آن جلوگیری شود.

نمی توان در زیر سطح آب زیرزمینی روش نیلینگ را اعمال کرد و در این صورت باید ابتدا آب موجود در خاک را از طریق زهکشی تخلیه کنیم.

قبل از انجام میخکوبی، حتماً مکانیک خاک را برای تشخیص آزمایش کنید. نوع خاک، ظرفیت باربری و لایه های زیرین خاک بر اساس گمانه زنی.

ارتفاع مجاز گودبرداری در هر مرحله به عواملی مانند; مقاومت برشی خاک به مقدار سربار و میزان نفوذ آب های سطحی بستگی دارد که باید با دقت خاصی محاسبه شود.

اسپیسرهای پلاستیکی روی میخ ها نصب شود تا میخ ها در وسط و مرکز سوراخ حداکثر به فاصله ۲-۳ متر و ۰٫۵ متر قرار گیرند.

نیلینگ یک سازه نگهبان موقت است و دائمی نیست و به مرور زمان نفوذ آب های سطحی، خوردگی آرماتورها و هوازدگی خاک استحکام خود را از دست داده و فرو می ریزد. بنابراین باید ساختار اصلی را در اسرع وقت اجرا کنیم.

روش نیلینگ گارد برای خاک های ریزدانه سخت و چسبنده و همچنین خاک های درشت دانه با مقداری چسبندگی مناسب است و برای خاک های ارگانیک خاک های بسیار سست و درشت دانه با دانه بندی نامناسب و بدون چسبندگی توصیه نمی شود.

قبل از سوراخ کردن دیوارها، ساختمان های مجاور را بررسی کنید تا ببینید آیا قنات، سازه های زیرزمینی یا چاه فاضلاب وجود دارد یا خیر. در بسیاری از پروژه ها بدون بررسی ساختمان های مجاور شروع به حفر چاه می کنند و بعدا متوجه می شوند که در زیرزمین ساختمان مجاور چاه فاضلاب وجود داشته است.